Members View: Laura Engels
Laura Engels is lid van The Circle en werkzaam als interieurontwerper. Binnen haar vakgebied ziet zij kunst als het laatste ‘sluitstukje’: Kunst maakt je huis en inrichting echt persoonlijk. Zij geeft kunstadvies bij het interieur van anderen, en ook in haar eigen woning worden kunstwerken zorgvuldig uitgezocht. Voor deze rubriek koos zij ervoor om het werk “Body Language” (2019) van Amie Dicke uit te lichten.
“Ik was op een studiobezoek bij Amie Dicke met The Collectors Circle een paar jaar geleden. Het is altijd leuk om in de studio van een kunstenaar te zijn en te kunnen zien hoe zij werken en waar zij inspiratie vandaan halen. Amie had een mooi verhaal over haar maakproces. Foto’s uit onder andere modetijdschriften en kranten vormen de bron van haar werk. Ze is gefascineerd door de wijze waarop modellen worden afgebeeld. Door die foto’s met verschillende technieken te bewerken, wil ze deze beelden toe-eigenen. Geregeld gaat Amie met een chirurgisch mesje aan de slag en snijdt dan delen van een afbeelding weg. Er was één werk waar ik meteen door was gegrepen. Op de fiets terug bedacht ik mij hoe gaaf het zou zijn om dat in mijn huis te hebben, dus later ben ik met mijn man samen nogmaals op studiobezoek gegaan. Uiteindelijk vonden we dat toch vrij heftig. Het had veel donkere kleuren en was net te klein voor de ruimte waar het zou komen te hangen. Toen zagen we “Body Language”, deze heeft zachtere kleuren en straalt rust uit.
De organische vormen trekken mij aan, en ook de manier waarop het als het ware in de lijst zweeft. Je ziet niet direct duidelijk waar je naar kijkt. Daardoor kan ik steeds nieuwe dingen blijven ontdekken. Het is niet iets wat je opeens helemaal kan snappen. De tekst “Make something happen please” vind ik leuk omdat het zo goed samenwerkt met de ruimte. Het hangt hier heel prominent in de entree van ons huis. Dus zodra je binnenkomt zie je dat het hier nooit een saaie boel is.
Vorig jaar had Amie een solotentoonstelling in Utrecht bij landhuis Oud-Amelisweerd, wat onderdeel is van het Centraal Museum. Wij zijn toen benaderd met de vraag of dit werk daar ook tentoongesteld mocht worden. Het was de eerste keer dat we een dergelijk verzoek kregen over een kunstwerk, en ik vond dat ontzettend tof. Uiteindelijk is “Body Language” zelfs het campagnebeeld geworden van de tentoonstelling. Opeens zagen we ‘ons werk’ op verschillende plekken terugkomen! We hebben wel een halfjaar tegen een lege muur aangekeken, maar het was ook meteen het bewijs dat deze aankoop echt een goede catch is geweest voor ons.”
